Listopadowy poranek, mgła, termometr pokazuje około +2°C, a jednostka zewnętrzna pompy ciepła jest biała od szronu i bucha z niej para? Spokojnie, to zwykle automatyczne odszranianie, czyli defrost. Martw się dopiero wtedy, gdy gruby lód zostaje na wymienniku po zakończeniu cyklu albo blokuje wentylator.
Szron przy dodatniej temperaturze to fizyka, nie usterka
Podczas grzania wymiennik w jednostce zewnętrznej jest zimniejszy od powietrza, które przez niego przepływa. Wilgoć z tego powietrza osiada na lamelach, a gdy ich powierzchnia ma mniej niż 0°C, zamienia się w szron. Według ASHRAE wymiennik może zejść do zera lub niżej, nawet gdy na zewnątrz jest o kilka stopni cieplej. Biała warstwa przy +3°C czy +5°C nie jest więc niczym dziwnym.
Szron utrudnia jednak wymianę ciepła i z czasem zatyka szczeliny między lamelami, więc pompa musi się go pozbyć. Robi to sama. Sterownik sprawdza temperaturę powietrza i wymiennika oraz czas pracy, a potem uruchamia defrost. W większości urządzeń obieg chłodniczy na chwilę się odwraca i gorący czynnik trafia do wymiennika na zewnątrz.
Co podczas odszraniania jest normalne
- Stojący wentylator. Wentylator się zatrzymuje, a sprężarka dalej pracuje.
- Biała chmura pary. To ciepłe, wilgotne powietrze, które spotyka się z zimnym otoczeniem, a nie dym.
- Inny dźwięk pracy. Przełączenie obiegu słychać i to też jest w porządku.
- Woda pod jednostką. Roztopiony szron spływa do podstawy urządzenia i dalej odpływem.
- Kilka minut przerwy w grzaniu. Cykl trwa zwykle kilka minut, a w dokumentacji niektórych modeli maksymalny czas to 8 lub 10 minut. Potem pompa wraca do ogrzewania domu.
Dlaczego przy zerze defrost jest częstszy niż przy −15°C?
Około zera, zwłaszcza we mgle, powietrze niesie dużo wilgoci. Szron rośnie wtedy szybko i pompa potrafi odszraniać się nawet kilka razy w ciągu godziny. Przy −15°C pary wodnej w powietrzu jest zwykle znacznie mniej, więc wymiennik zarasta wolniej, choć mróz jest dużo większy.
Odstępy między cyklami nie muszą być równe. Zależą od wilgotności, konstrukcji wymiennika, przepływu powietrza i tego, jak mocno pompa akurat pracuje. Dlatego sam termometr za oknem nie wystarczy, żeby ocenić, czy urządzenie działa prawidłowo. Jeden defrost na godzinę może być całkowicie w porządku, a w wilgotny dzień cykli bywa więcej.
Te objawy oznaczają telefon do serwisu
- Po zakończonym cyklu na wymienniku zostaje gruby lód.
- Lód narasta z każdym kolejnym cyklem zamiast znikać.
- Lód blokuje wentylator albo ogranicza przepływ powietrza.
- Pompa przestaje utrzymywać zadaną temperaturę w domu albo w ogóle nie grzeje.
- Woda zamarza w podstawie jednostki, bo odpływ jest zatkany lub zamarznięty.
Przy takich objawach serwisant sprawdza nie tylko samą pompę. W urządzeniach powietrze–woda energia do odszraniania często pochodzi z wody krążącej w instalacji, więc liczą się jej temperatura, przepływ i ilość w obiegu. Czasem potrzebny jest dodatkowy zbiornik. Sprawdzony powinien być też odpływ, a w niektórych instalacjach grzałka tacy ociekowej albo podgrzewany przewód odpływowy.
Czego nie robić z oblodzoną pompą
Nie skuwaj lodu i nie polewaj jednostki gorącą wodą. Lepiej opisać serwisowi, co się dzieje: ile trwa cykl, czy lód znika i czy w domu jest ciepło. To szybciej doprowadzi do przyczyny.
Zwróć też uwagę, dokąd spływa woda z defrostu. Jeśli trafia na schody, chodnik albo podjazd, po kilku mroźnych nocach zrobi się tam ślizgawka. Jednostka powinna stać na odpowiedniej wysokości nad podłożem, a woda musi mieć swobodny odpływ w miejsce, gdzie nikt nie chodzi.
