Grzejniki już grzeją, więc mokre skarpetki i ręczniki lądują na kaloryferze, bo „tak szybciej”. Problem w tym, że pranie zasłania grzejnik, a cała wilgoć zostaje w pokoju. Ja stawiam suszarkę około metra od grzejnika, tam, gdzie powietrze się rusza. Jeśli się da, wieszam pranie w łazience nad wanną, przy działającym wywiewie.
Dlaczego kaloryfer to złe miejsce na mokre ubrania
Pranie rozłożone bezpośrednio na grzejniku przykrywa go jak koc. Ciepło nie rozchodzi się po pokoju, tylko grzęźnie w mokrej tkaninie, a para wodna trafia prosto do powietrza wokół. W sezonie grzewczym, kiedy okna przez większość dnia są zamknięte, ta para nie ma którędy uciec.
Wilgotność w pomieszczeniu rośnie wtedy bardzo mocno. Sam zauważyłem to po zaparowanych rano szybach i po zapachu, który zostawał w pokoju dłużej niż samo pranie.
Skąd w pokoju biorą się litry wody i pleśń?
Woda, którą pralka zostawia w ubraniach, nie znika. Jedno pranie potrafi oddać do otoczenia nawet kilka litrów wody i cała ta ilość paruje do mieszkania. Na małym metrażu oznacza to wyraźnie wilgotniejsze powietrze w jednym czy dwóch pokojach.
Jeśli wilgoć nie ma ujścia, osiada na chłodniejszych ścianach i w narożnikach. Stąd już krótka droga do grzyba i stęchłego zapachu, który wchodzi w zasłony, kanapę i same ubrania. Dlatego ważniejsze od tego, jak szybko pranie schnie, jest to, dokąd trafia z niego woda.
Suszarka metr od grzejnika, w ruchu powietrza
Pierwsze dobre miejsce to pokój, ale z dystansem. Suszarkę ustawiam około metra od kaloryfera, tak żeby ciepło swobodnie z niego wychodziło i dopiero potem docierało do prania. Najlepiej sprawdza się miejsce, gdzie powietrze naturalnie się przesuwa, na przykład bliżej okna.
Nie musi to być rozłożona suszarka na środku salonu. Pionowa suszarka typu wieża, składana harmonijkowo, zajmuje o połowę mniej podłogi niż tradycyjny model, a dzięki kilku poziomom mieści tyle samo ubrań. Da się ją wstawić w wąski kąt i nie potykać się o nią w drodze do kuchni.
Jeśli pranie schnie w pokoju, warto postawić obok kompresorowy osuszacz powietrza. Zasysa wilgotne powietrze, skrapla wodę do zbiornika i wydmuchuje na ubrania suche, lekko ogrzane powietrze. Pranie potrafi wtedy wyschnąć w kilka godzin, a w pokoju nie robi się duszno.
Łazienka z wywiewem to drugie dobre miejsce
Jeśli łazienka ma sprawną kratkę wywiewną albo wentylator, właśnie tam wieszam większość prania. Wilgoć, zamiast rozchodzić się po mieszkaniu, trafia od razu do wentylacji, a woda kapiąca z ręczników spływa do wanny lub brodzika.
Nad wanną dobrze działa suszarka ścienna harmonijkowa albo zwijana, która po złożeniu jest prawie niewidoczna. Druga opcja to suszarka sufitowa z opuszczanymi sznurkami: pranie wisi pod sufitem, gdzie zbiera się najcieplejsze powietrze. W ciągu dnia, gdy nikt nie korzysta z prysznica, w kabinie zmieści się też wieża.
Warunek jest jeden: wywiew musi naprawdę ciągnąć. Najprościej sprawdzić to kartką papieru przyłożoną do kratki. Jeśli kartka nie przywiera, łazienka pełna mokrego prania zamieni się w parownię.
Jak skrócić schnięcie w sezonie grzewczym
- Mocniejsze wirowanie. Jeśli pozwala na to metka, ustaw w pralce 1200–1400 obrotów. Ubrania wychodzą z bębna prawie suche, a czas schnięcia skraca się o połowę.
- Koszulki od razu na wieszaki. T-shirty, koszule i bluzki zawieszone na plastikowych wieszakach przewiewają się od środka i rzadziej wymagają prasowania.
- Luźno, nie na zakładkę. Między rzeczami zostaw przynajmniej jeden wolny sznurek odstępu. Upchnięte pranie schnie długo i łapie stęchły zapach.
- Dwa mniejsze prania zamiast jednego dużego. Mniej mokrych rzeczy naraz to mniej wilgoci w jednym miejscu.
