Rano ramy okien są mokre, w narożniku za szafą ciemnieje plama, a na kaloryferze schną skarpetki i ręcznik? To ze sobą powiązane. Woda z prania nie znika, tylko paruje do powietrza i skrapla się na najzimniejszych miejscach: szybach, ramach i narożnikach. Zakryty grzejnik przy okazji słabiej grzeje pokój. Dlatego prania na kaloryferze nie suszę.
Skąd ta woda na szybach i w narożnikach?
Po wirowaniu w ubraniach wciąż zostaje sporo wody. Ciepło kaloryfera sprawia, że paruje ona szybciej, ale para nie wychodzi z mieszkania sama. Jeśli wymiana powietrza jest słaba, wilgotność w pokoju rośnie z każdym suszeniem.
Zimą szyby, ramy okien, narożniki i fragmenty ścian schowane za meblami są wyraźnie chłodniejsze niż powietrze w pokoju. Wilgotne powietrze, które styka się z takimi powierzchniami, oddaje im wodę. Stąd zaparowane okna o poranku, mokre ramy i zawilgocone kąty.
Jeden ręcznik nie wyhoduje pleśni. Kłopot zaczyna się wtedy, gdy wilgoć utrzymuje się długo, a pokój jest słabo wietrzony. Wtedy chłodne powierzchnie stają się dobrym miejscem dla pleśni.
Zakryty grzejnik słabiej grzeje pokój
Kaloryfer oddaje ciepło na dwa sposoby: promieniuje nim i nagrzewa powietrze, które unosi się i krąży po pomieszczeniu. Gruby ręcznik albo kilka warstw ubrań utrudnia ten ruch powietrza. Do tego część energii idzie na odparowanie wody z tkanin, a nie na ogrzanie pokoju.
Efekt jest taki, że pomieszczenie nagrzewa się wolniej. Nie obiecam, że po zdjęciu prania rachunek spadnie o konkretną kwotę, bo to zależy od instalacji, sposobu regulacji temperatury i rozliczania ogrzewania. Jedno jest pewne: grzejnik działa najlepiej, gdy nic go nie zasłania.
Kaloryfer wodny, grzejnik elektryczny i drabinka to trzy różne sprawy
Kaloryfer wodny pracujący w instalacji centralnego ogrzewania zwykle nie nagrzewa się na tyle, żeby bawełniany ręcznik sam się zapalił. Tu głównym problemem jest wilgoć i słabsze grzanie, a nie ogień.
Grzejniki elektryczne, termowentylatory i przenośne urządzenia grzewcze to zupełnie inna sytuacja. Ubranie zarzucone na taki sprzęt blokuje przepływ powietrza i może doprowadzić do przegrzania, a niektóre modele mają bardzo gorącą powierzchnię. Na nich niczego nie suszę, chyba że producent wyraźnie przewidział taką funkcję.
Grzejnik drabinkowy w łazience często jest zaprojektowany właśnie do suszenia ręczników. Jeśli producent na to pozwala, korzystam z niego, ale trzymam się ograniczeń dotyczących obciążenia, szczególnie w modelach elektrycznych. Pamiętaj, że drabinka nie usuwa wilgoci z łazienki. Ręcznik dalej paruje, więc wentylacja musi działać.
Jak suszę pranie zimą, żeby okna nie zachodziły wodą
- Dobrze odwirowuję. Mniej wody w tkaninach to krótsze suszenie i mniej pary w powietrzu. Delikatne rzeczy wiruję tak, jak podaje metka.
- Stawiam suszarkę stojącą w pomieszczeniu z dobrą wentylacją, z dala od zimnych ścian.
- Zostawiam odstępy. Ubrania nie mogą przylegać do siebie całą powierzchnią.
- Nie zastawiam grzejnika ani suszarką, ani praniem, żeby ciepłe powietrze miało jak krążyć.
- Kontroluję wilgotność niedrogim higrometrem. Od razu widać, kiedy suszenie zaczyna zawilgacać mieszkanie.
- Krótko wietrzę, o ile jakość powietrza na zewnątrz jest dobra.
Kto regularnie suszy w domu duże ilości prania, powinien rozważyć osuszacz powietrza albo suszarkę bębnową odpowiednią do tkanin.
A gdy trzeba szybko podsuszyć jedną małą rzecz? Na zwykłym kaloryferze wodnym okazjonalnie nic złego się nie stanie, jeśli nie zakryjesz całego grzejnika i wilgotność nie będzie długo rosła. Wyjątkiem są tkaniny, których producent zabrania ogrzewać, oraz rzeczy, na których mogły zostać łatwopalne pozostałości, na przykład rozpuszczalników.